Kwestia alimentów w Polsce często kojarzy się z obowiązkiem ojca wobec dziecka, jednak rzeczywistość prawna jest znacznie bardziej złożona. Istnieją sytuacje, w których to kobieta, jako matka lub była żona, zostaje zobowiązana do płacenia świadczeń alimentacyjnych. Zrozumienie tych okoliczności jest kluczowe dla obu stron potencjalnego postępowania alimentacyjnego. Prawo polskie, opierając się na zasadach słuszności i potrzeb, jasno określa, kiedy taki obowiązek może spocząć na kobiecie.
Podstawowym aktem prawnym regulującym kwestię alimentów jest Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Zgodnie z jego przepisami, obowiązek alimentacyjny obciąża członków rodziny w określonej kolejności, a jego celem jest zapewnienie środków do życia osobie uprawnionej, która nie jest w stanie samodzielnie się utrzymać. Ważne jest, aby podkreślić, że nie chodzi tu jedynie o zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, ale również o wychowanie i edukację, jeśli jest to uzasadnione. Równocześnie prawo przewiduje sytuacje, w których obowiązek ten może być rozłożony na kilka osób lub gdy osoby zobowiązane są zwolnione z jego wykonania.
Przesłanki prawne do nałożenia obowiązku alimentacyjnego na kobietę są analogiczne do tych, które dotyczą mężczyzn. Kluczowe jest istnienie pokrewieństwa lub powinowactwa oraz niemożność samodzielnego utrzymania się przez osobę uprawnioną. Niemniej jednak, specyfika ról społecznych i tradycyjne postrzeganie rodziny mogły wpływać na praktykę stosowania przepisów, stąd potrzeba dokładnego wyjaśnienia sytuacji, w których kobieta płaci alimenty.
Rozważając problematykę alimentów, należy pamiętać o zasadzie proporcjonalności. Zarówno osoba zobowiązana, jak i uprawniona, powinny ponosić koszty utrzymania w stosownym stopniu, zależnie od swoich możliwości zarobkowych i majątkowych. To właśnie nierówność tych możliwości najczęściej prowadzi do konieczności ubiegania się o świadczenia alimentacyjne. W praktyce oznacza to, że nawet jeśli matka jest głównym opiekunem dziecka, jej zdolność do zarobkowania i posiadany majątek mogą być podstawą do ustalenia obowiązku alimentacyjnego na rzecz ojca dziecka lub nawet na rzecz innych członków rodziny.
Warto również zaznaczyć, że postępowanie w sprawach alimentacyjnych jest zawsze indywidualne. Sąd bierze pod uwagę wszystkie okoliczności konkretnej sprawy, analizując dochody, wydatki, stan zdrowia, wiek oraz sytuację życiową zarówno osoby uprawnionej, jak i zobowiązanej. Nie ma zatem uniwersalnej odpowiedzi na pytanie, kiedy kobieta płaci alimenty, ponieważ każda sytuacja wymaga szczegółowej analizy prawnej i faktycznej.
Okoliczności prawne, w których kobieta zobowiązana jest do płacenia alimentów
Choć powszechnie uważa się, że to ojcowie najczęściej płacą alimenty na rzecz dzieci, prawo polskie nie różnicuje obowiązku alimentacyjnego ze względu na płeć. To oznacza, że kobiety również mogą być zobowiązane do świadczeń alimentacyjnych, zarówno na rzecz dzieci, jak i innych członków rodziny. Kluczowe jest tutaj zaspokojenie usprawiedliwionych potrzeb osoby uprawnionej oraz możliwości zarobkowe i majątkowe osoby zobowiązanej. Równość stron w prawie rodzinnym oznacza, że obowiązek ten spoczywa na obojgu rodzicach proporcjonalnie do ich możliwości.
Jednym z najczęstszych scenariuszy, w którym kobieta płaci alimenty, jest sytuacja, gdy ojciec dziecka sprawuje nad nim faktyczną opiekę i wychowanie, a matka, mimo posiadania zdolności do pracy, nie partycypuje w kosztach utrzymania dziecka w wystarczającym stopniu. W takim przypadku ojciec może dochodzić od matki świadczeń alimentacyjnych, aby wyrównać swoje obciążenie finansowe związane z opieką nad dzieckiem. Sąd, rozpatrując taką sprawę, dokładnie analizuje dochody obu rodziców, ich wydatki związane z dzieckiem oraz inne czynniki wpływające na ich sytuację finansową.
Drugą grupą sytuacji, w których kobieta może płacić alimenty, są relacje między małżonkami lub byłymi małżonkami. Zgodnie z Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym, w przypadku orzeczenia rozwodu lub separacji, sąd może zasądzić alimenty na rzecz małżonka, który znajduje się w niedostatku. Niedostatek oznacza sytuację, w której osoba nie jest w stanie zaspokoić swoich usprawiedliwionych potrzeb życiowych, a jej sytuacja materialna jest znacząco gorsza niż sytuacja drugiego małżonka. W takim przypadku, jeśli kobieta jest stroną zamożniejszą lub posiada wyższe dochody, może zostać zobowiązana do płacenia alimentów na rzecz byłego męża.
Ważne jest również, aby wspomnieć o obowiązku alimentacyjnym między innymi członkami rodziny. Chociaż jest to rzadsze, prawo przewiduje możliwość zobowiązania kobiety do alimentowania swoich rodziców, dziadków, a nawet rodzeństwa, jeśli spełnione są określone warunki. Dotyczy to sytuacji, gdy osoba uprawniona znajduje się w niedostatku, a osoba zobowiązana do alimentowania jest w stanie jej pomóc, dysponując odpowiednimi środkami finansowymi i majątkowymi. W praktyce, takie przypadki są analizowane z dużą ostrożnością, a sąd zawsze bierze pod uwagę całokształt sytuacji rodzinnej i możliwości zarobkowych.
Kolejnym aspektem, który może prowadzić do obowiązku alimentacyjnego po stronie kobiety, jest sytuacja, gdy kobieta zrzekła się praw rodzicielskich lub została ich pozbawiona. W takich skrajnych przypadkach, mimo braku formalnego rodzicielstwa, sąd może w wyjątkowych okolicznościach zobowiązać taką osobę do ponoszenia części kosztów utrzymania dziecka, jeśli wykaże ona, że w przeszłości miała znaczący wpływ na życie dziecka lub posiada szczególną możliwość finansową do partycypowania w kosztach jego utrzymania.
Alimenty dla dziecka od matki gdy ojciec sprawuje faktyczną opiekę
W polskim systemie prawnym, obowiązek alimentacyjny wobec dziecka spoczywa na obojgu rodzicach. Kluczową zasadą jest równość obciążeń finansowych związanych z wychowaniem i utrzymaniem potomstwa, proporcjonalnie do ich możliwości zarobkowych i majątkowych. Oznacza to, że nawet jeśli to ojciec sprawuje faktyczną, codzienną opiekę nad dzieckiem, matka nadal jest zobowiązana do partycypowania w kosztach jego utrzymania. W sytuacjach, gdy ojciec ponosi znaczące wydatki związane z opieką, a matka posiada dochody pozwalające na partycypację, może ona zostać zobowiązana do płacenia alimentów na rzecz dziecka, a formalnie na rzecz ojca sprawującego opiekę.
Podstawą do zasądzenia alimentów od matki na rzecz dziecka jest sytuacja, w której dziecko nie jest w stanie samodzielnie utrzymać się i zaspokoić swoich usprawiedliwionych potrzeb. Te potrzeby obejmują nie tylko podstawowe koszty wyżywienia, ubrania i mieszkania, ale również wydatki związane z edukacją, leczeniem, rozwojem zainteresowań czy zapewnieniem odpowiednich warunków do życia. Gdy ojciec ponosi większość tych kosztów, a matka ma możliwość finansową, aby się do nich dołożyć, sąd może uznać jej obowiązek alimentacyjny.
Sąd analizując sprawę, w której ojciec domaga się alimentów od matki, bierze pod uwagę przede wszystkim zarobki i możliwości zarobkowe obu rodziców. Ważne są również ich wydatki, w tym koszty związane z utrzymaniem gospodarstwa domowego, zaspokojeniem własnych potrzeb oraz oczywiście wydatki związane z dzieckiem. Jeśli matka zarabia więcej niż ojciec lub posiada inne dochody, na przykład z najmu nieruchomości, może zostać zobowiązana do płacenia wyższych alimentów. Warto również pamiętać, że sąd ocenia także potencjalne możliwości zarobkowe, a nie tylko aktualne dochody. Oznacza to, że jeśli matka celowo zrezygnowała z pracy lub pracuje na część etatu, mimo posiadania kwalifikacji do pracy na pełen etat, sąd może przyjąć wyższe dochody przy ustalaniu wysokości alimentów.
W praktyce, ustalenie alimentów od matki na rzecz dziecka, gdy ojciec sprawuje opiekę, może wiązać się z analizą podziału obowiązków rodzicielskich i kosztów. Jeśli matka ogranicza swój kontakt z dzieckiem lub nie uczestniczy w jego wychowaniu, sąd może uznać to za dodatkowy argument przemawiający za jej obowiązkiem alimentacyjnym. Celem jest zapewnienie dziecku najlepszych możliwych warunków rozwoju, a to wymaga zaangażowania finansowego obu rodziców, niezależnie od tego, kto faktycznie sprawuje nad nim codzienną pieczę. Pamiętajmy, że nawet jeśli dziecko mieszka z ojcem, matka nadal ma obowiązek wychowawczy i finansowy wobec niego.
Co więcej, w przypadku ustania wspólnego pożycia rodziców, nawet jeśli matka nie mieszka z dzieckiem, może być zobowiązana do partycypowania w jego utrzymaniu. W sytuacji, gdy ojciec jest głównym opiekunem, to na niego spadają codzienne obowiązki związane z opieką, wychowaniem i zaspokajaniem potrzeb dziecka. Matka, mimo że nie sprawuje bezpośredniej opieki, nadal jest zobowiązana do wspierania dziecka finansowo. Wysokość tych alimentów będzie ustalana indywidualnie, biorąc pod uwagę wspomniane już dochody i możliwości zarobkowe obojga rodziców, a także usprawiedliwione potrzeby dziecka.
Alimenty od byłej żony dla byłego męża w przypadku jego niedostatku
Polskie prawo przewiduje możliwość zasądzenia alimentów nie tylko na rzecz dzieci, ale również na rzecz jednego z małżonków lub byłych małżonków. Kwestia alimentów od byłej żony dla byłego męża jest regulowana przez przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, a kluczowym warunkiem do ich uzyskania jest stwierdzenie niedostatku po stronie mężczyzny oraz możliwości zarobkowych i majątkowych po stronie kobiety. Jest to sytuacja, która budzi wiele dyskusji, ale jest ona ważnym elementem ochrony prawnej osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej po rozpadzie związku.
Przede wszystkim należy zaznaczyć, że obowiązek alimentacyjny między rozwiedzionymi małżonkami nie jest automatyczny. Małżonek ubiegający się o alimenty musi udowodnić, że znajduje się w niedostatku. Niedostatek ten nie oznacza jedynie braku środków na podstawowe potrzeby, ale sytuację, w której osoba nie jest w stanie zaspokoić swoich usprawiedliwionych potrzeb życiowych, a jej sytuacja materialna jest znacząco gorsza niż sytuacja drugiego małżonka. Sąd analizuje tu szczegółowo dochody, wydatki, stan zdrowia, wiek oraz zdolności zarobkowe obu stron.
Ważnym aspektem jest również tzw. zasada przyczynienia się do wzrostu lub zubożenia majątku drugiego małżonka. Jeśli w trakcie trwania małżeństwa, jeden z małżonków przyczynił się do wzrostu majątku drugiego (np. poprzez pracę w gospodarstwie domowym, która pozwoliła drugiemu małżonkowi na rozwój kariery zawodowej i zwiększenie zarobków), a po rozwodzie znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, może to stanowić podstawę do żądania alimentów. Również sytuacja, w której jeden z małżonków zubożył majątek drugiego, może być brana pod uwagę.
Kolejnym czynnikiem jest ocena, czy żądanie alimentów jest zgodne z zasadami współżycia społecznego. Sąd bierze pod uwagę okoliczności rozpadu małżeństwa. Jeśli rozwód nastąpił z wyłącznej winy mężczyzny, jego możliwość uzyskania alimentów od byłej żony może być ograniczona, choć nie jest całkowicie wykluczona. Z drugiej strony, jeśli kobieta posiada znacząco wyższe dochody i majątek, a były mąż jest schorowany lub niezdolny do pracy, sąd może przychylić się do jego prośby.
Należy pamiętać, że alimenty od byłej żony dla byłego męża są zazwyczaj alimentami o charakterze alimentów subsydiarnych, czyli takich, które mają na celu uzupełnienie dochodów i zapewnienie minimalnego poziomu życia. Nie mają one na celu utrzymania byłego męża na poziomie życia porównywalnym do tego, który posiadał w trakcie małżeństwa, ale zapewnienie mu podstawowego bytu. Ustalając ich wysokość, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim potrzeby osoby uprawnionej oraz możliwości zarobkowe i majątkowe osoby zobowiązanej.
Warto również wspomnieć o sytuacji, gdy rozwód został orzeczony bez orzekania o winie. Wówczas obowiązek alimentacyjny między byłymi małżonkami może być zasądzony, jeśli spełnione są przesłanki niedostatku i możliwości zarobkowych. Bez znaczenia pozostaje tutaj kwestia, kto zainicjował rozwód. Kluczowe jest faktyczne położenie materialne byłego męża i jego zdolność do samodzielnego utrzymania się.
Kiedy kobieta może odmówić płacenia alimentów lub ograniczyć ich wysokość
Chociaż prawo nakłada obowiązek alimentacyjny na kobiety w określonych sytuacjach, istnieją okoliczności, w których kobieta może skutecznie odmówić płacenia alimentów lub wnioskować o ich ograniczenie. Sądy zawsze indywidualnie analizują każdą sprawę, biorąc pod uwagę szereg czynników, które mogą wpłynąć na decyzję. Kluczowe jest wykazanie przed sądem, że nałożenie obowiązku alimentacyjnego lub jego aktualna wysokość byłyby nieproporcjonalne do możliwości finansowych lub naruszałyby podstawowe potrzeby kobiety.
Jednym z najczęstszych powodów odmowy lub ograniczenia płacenia alimentów jest brak możliwości zarobkowych lub posiadanie bardzo niskich dochodów. Jeśli kobieta sama znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, jest bezrobotna, posiada niskie kwalifikacje zawodowe lub jej dochody ledwo wystarczają na zaspokojenie jej własnych podstawowych potrzeb, sąd może uznać, że nie jest w stanie ponosić dodatkowych obciążeń finansowych w postaci alimentów. W takiej sytuacji sąd może odmówić zasądzenia alimentów lub znacznie obniżyć ich wysokość.
Kolejną ważną przesłanką może być istnienie rażącej nierówności w potrzebach dziecka lub osoby uprawnionej. Jeśli na przykład dziecko, na które mają być płacone alimenty, żyje w luksusowych warunkach i jego potrzeby są wygórowane, a kobieta ledwo wiąże koniec z końcem, sąd może uznać, że zasądzenie pełnej kwoty byłoby niesprawiedliwe. Podobnie, jeśli osoba uprawniona do alimentów marnotrawi otrzymane środki, nie dba o swoje potrzeby lub wykorzystuje je niezgodnie z przeznaczeniem, sąd może rozważyć ograniczenie lub nawet uchylenie obowiązku alimentacyjnego.
Warto również podkreślić, że znaczenie mają okoliczności rozpadu związku lub relacji, które doprowadziły do powstania obowiązku alimentacyjnego. Jeśli na przykład kobieta została porzucona przez partnera w sposób nagły i niespodziewany, ponosząc z tego tytułu znaczne szkody materialne lub emocjonalne, może to być brany pod uwagę przy ustalaniu wysokości alimentów lub nawet odmowie ich płacenia. Jednakże, okoliczności te są oceniane bardzo indywidualnie i nie zawsze stanowią wystarczającą podstawę do całkowitego zwolnienia z obowiązku.
Istnieją również sytuacje, gdy kobieta może wnioskować o zmianę wysokości alimentów, jeśli jej sytuacja finansowa ulegnie znaczącej poprawie, lub wręcz przeciwnie, pogorszeniu. Jeśli na przykład straci pracę, zachoruje lub będzie musiała ponieść nieprzewidziane, wysokie koszty (np. leczenia), może zwrócić się do sądu z wnioskiem o obniżenie wysokości alimentów. Podobnie, jeśli sytuacja finansowa osoby uprawnionej ulegnie poprawie (np. znajdzie dobrze płatną pracę), może to być podstawą do wniosku o uchylenie obowiązku alimentacyjnego.
Wreszcie, w przypadku alimentów na rzecz byłego małżonka, kluczowe jest, aby osoba ubiegająca się o alimenty była w niedostatku, a jednocześnie nie przyczyniła się do rozpadu małżeństwa w sposób rażący. Jeśli były mąż prowadził rozwiązły tryb życia, narażając rodzinę na wstyd lub straty materialne, sąd może uznać, że nie zasługuje on na alimenty od byłej żony. Prawo wymaga, aby obie strony dbały o swoje interesy i wykazywały się pewną dozą odpowiedzialności.
Alimenty na rzecz OCP przewoźnika gdy kobieta posiada wysokie dochody
W kontekście alimentów, często omawiane są świadczenia na rzecz dzieci lub byłych małżonków. Jednakże, istnieją również bardziej specyficzne sytuacje prawne, w których obowiązek alimentacyjny może dotyczyć innych podmiotów, w tym również płatności związanych z działalnością gospodarczą. Jednym z takich obszarów, choć rzadko kojarzonym z tradycyjnym obowiązkiem alimentacyjnym, są sytuacje związane z ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej (OCP) przewoźnika. Choć nie jest to bezpośrednie płacenie alimentów w sensie rodzinnym, może pojawić się sytuacja, w której kobieta z wysokimi dochodami będzie musiała partycypować w kosztach związanych z OCP przewoźnika.
Zacznijmy od wyjaśnienia, czym jest OCP przewoźnika. Jest to obowiązkowe ubezpieczenie dla firm transportowych, które chroni przed roszczeniami osób trzecich w przypadku szkód powstałych w związku z wykonywaniem przewozu. Szkody te mogą dotyczyć uszkodzenia przewożonego towaru, wypadków drogowych, czy też innych zdarzeń losowych. Ubezpieczenie to ma na celu zapewnienie rekompensaty poszkodowanym i zabezpieczenie finansowe przewoźnika.
Teraz, jak w tej sytuacji może pojawić się kobieta z wysokimi dochodami? Przede wszystkim, jeśli kobieta jest współwłaścicielem firmy transportowej, wspólniczką lub prowadzi własną działalność gospodarczą w branży przewozowej, wówczas koszty związane z ubezpieczeniem OCP przewoźnika stanowią jej obowiązek w ramach prowadzonej działalności. Wysokość składek ubezpieczeniowych zależy od wielu czynników, takich jak rodzaj przewożonego towaru, zasięg tras, historia szkodowości firmy czy suma gwarancyjna. Kobieta z wysokimi dochodami, prowadząca dużą firmę transportową, naturalnie będzie ponosić wyższe koszty związane z tym ubezpieczeniem.
Inna sytuacja może dotyczyć sytuacji, gdy kobieta jest wspólnikiem w spółce cywilnej lub osobowej, która prowadzi działalność transportową. W przypadku, gdy spółka nie pokryje w całości kosztów ubezpieczenia lub gdy pojawią się roszczenia przekraczające sumę gwarancyjną, odpowiedzialność może spaść na wspólników proporcjonalnie do ich udziału w spółce. Jeśli kobieta posiada wysokie dochody, jej udział w pokryciu tych kosztów może być znaczący.
Należy również wziąć pod uwagę sytuacje, w których kobieta z wysokimi dochodami jest poręczycielem lub gwarantem za zobowiązania firmy transportowej, która jest jej bliską osobą (np. męża, ojca). W przypadku, gdy firma popadnie w problemy finansowe i nie będzie w stanie pokryć kosztów związanych z OCP przewoźnika lub roszczeniami wynikającymi z tej polisy, wierzyciele mogą zwrócić się do osoby poręczającej. Wysokie dochody kobiety mogą sprawić, że będzie ona w stanie pokryć te zobowiązania, które w pewnym sensie można porównać do świadczenia alimentacyjnego na rzecz firmy lub poszkodowanych.
Warto podkreślić, że jest to sytuacja odmienna od tradycyjnego obowiązku alimentacyjnego. Nie wynika ona z pokrewieństwa czy powinowactwa w rozumieniu prawa rodzinnego, lecz z zobowiązań wynikających z prowadzonej działalności gospodarczej, umów cywilnoprawnych lub prawa handlowego. Niemniej jednak, w sensie finansowym, może oznaczać konieczność ponoszenia znacznych wydatków przez kobietę z wysokimi dochodami, które mają na celu pokrycie kosztów związanych z działalnością firmy transportowej, w tym również kosztów ubezpieczenia OCP przewoźnika.
Procedury prawne i sądowe dotyczące ustalania alimentów od kobiety
Proces ustalania alimentów od kobiety, podobnie jak w przypadku mężczyzn, odbywa się na drodze postępowania sądowego. Kluczowe jest złożenie odpowiedniego wniosku do sądu, który będzie rozpatrywał sprawę indywidualnie, biorąc pod uwagę wszystkie przedstawione dowody i argumenty obu stron. Zrozumienie procedur prawnych jest niezwykle ważne, aby skutecznie dochodzić swoich praw lub bronić się przed nieuzasadnionymi roszczeniami.
Pierwszym krokiem w dochodzeniu alimentów od kobiety jest złożenie pozwu o alimenty do sądu właściwego miejscowo. Zazwyczaj jest to sąd rejonowy właściwy dla miejsca zamieszkania osoby uprawnionej do alimentów lub sądu właściwego dla miejsca zamieszkania osoby zobowiązanej. Pozew powinien zawierać dokładne dane stron, uzasadnienie żądania alimentów (np. istnienie obowiązku alimentacyjnego, niemożność samodzielnego utrzymania się przez osobę uprawnioną) oraz określenie wysokości żądanych alimentów, wraz z uzasadnieniem jej wysokości (np. potrzeby dziecka, możliwości zarobkowe rodziców).
Do pozwu należy dołączyć szereg dokumentów potwierdzających fakty podnoszone w uzasadnieniu. Mogą to być akty urodzenia dzieci, akty małżeństwa lub rozwodu, zaświadczenia o dochodach, wyciągi z kont bankowych, rachunki potwierdzające wydatki na utrzymanie dziecka, dokumentacja medyczna (jeśli dotyczy stanu zdrowia wpływające na możliwość zarobkowania lub potrzeby). Im więcej dowodów zostanie przedstawionych, tym łatwiej sądowi będzie podjąć sprawiedliwą decyzję.
Po złożeniu pozwu, sąd wyznacza termin rozprawy, na którą zostają wezwane obie strony. Na rozprawie strony mogą przedstawić swoje stanowiska, złożyć wyjaśnienia, a także przedstawić dodatkowe dowody. Sąd może również przesłuchać świadków, jeśli ich obecność jest niezbędna do wyjaśnienia sprawy. W przypadku spraw alimentacyjnych, sąd często stara się doprowadzić do ugody między stronami, aby uniknąć dalszego przedłużania postępowania i konfliktu.
Jeśli ugoda nie zostanie zawarta, sąd wyda wyrok. Wyrok ten określa, czy obowiązek alimentacyjny został zasądzony, na czyją rzecz, w jakiej wysokości oraz na jaki okres. Warto pamiętać, że wyrok alimentacyjny ma charakter tymczasowy i może być zmieniony w przyszłości, jeśli nastąpi istotna zmiana okoliczności (np. zmiana dochodów, stanu zdrowia, wieku dziecka).
W przypadku, gdy kobieta jest pozwana o alimenty, również ma prawo do przedstawienia swojej obrony. Może argumentować, że nie posiada wystarczających dochodów lub możliwości zarobkowych, że osoba uprawniona do alimentów nie znajduje się w niedostatku, lub że istnieją inne przesłanki przemawiające za odmową lub ograniczeniem obowiązku alimentacyjnego. Warto w takim przypadku skorzystać z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, który pomoże w przygotowaniu argumentacji i reprezentacji przed sądem.
Warto również wspomnieć o możliwości złożenia wniosku o zabezpieczenie alimentów na czas trwania postępowania. Jeśli osoba uprawniona znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, może wystąpić z takim wnioskiem, aby otrzymać część należnych alimentów jeszcze przed wydaniem prawomocnego wyroku. Jest to szczególnie ważne w przypadkach, gdy opóźnienie w otrzymaniu środków mogłoby narazić osobę uprawnioną na poważne konsekwencje.
